پیمان اسدزاده
(کاندیدای دکترای علوم سیاسی/ دانشگاه آریزونا استیت)
🔸پیروزی ترامپ در سال 2016 مرهون پیروزی او در میشیگان، ویسکانسین و پنسیلوانیا بود، سه ایالتی که بخش صنعتی اقتصادشان به دلیل انتقال کارخانه ها به خارج از آمریکا (برای یافتن کارگر ارزان قیمت) دچار انحطاط شده بودند و هر سه ایالاتی بودند که به طور سنتی عمدتاً به دموکراتها رای می دادند. مشارکت بالای کارگران یقه آبی و رأی  بالای آنها به ناسیونالیسم اقتصادی ترامپ همراه با رأی بخشهایی از طبقه متوسط سفید، سرنوشت انتخابات 2016 را به نفع جمهوری خواهان رقم زد. اکنون راحت ترین مسیر جو بایدن برای پیروزی، بازگرداندن این سه ایالت آبی به اردوگاه دموکراتهاست. نظرسنجی های باکیفیت نشان می دهند که بایدن با حدود 8 درصد در ویسکانسین و میشیگان پیشتاز است که حاشیه امنیت بالای آماری را برای او فراهم می آورند. بایدن در ایالت پنسیلوانیا هم با حدود 6 درصد پیشتاز است که آن را خارج از حاشیه خطای آماری و در دسترس قرار می دهد. ترامپ برای برنده شدن در این سه ایالت و به ویژه پنسیلوانیا، نیازمند مشارکت انفجاری مناطق روستایی و طبقه یقه آبی است که بتواند بر رأی دموکرات ها غلبه کند. داده های نظرسنجی ها نشان می دهد که بخشهای بزرگی از طبقه متوسط سفید و همچنین افرادی از کارگران یقه آبی در این ایالت ها – هر یک به دلایل گوناگون- به سوی بایدن چرخیده اند. اگر بایدن بتواند این سه ایالت را برنده شود و اگر فرض کنیم نتیجه انتخابات همه ایالت ها مانند 2016 باشد، آنگاه او رئیس جمهور آمریکا خواهد بود.
🔸اما داستان به اینجا ختم نمی شود. رقابت در بسیاری از ایالت هایی که ترامپ توانست در 2016 به راحتی در آنها پیروز شود، بسیار نزدیک است. از سه ایالت جنوبی آغاز کنیم: فلوریدا، جورجیا و کارولینای شمالی. در همه این ایالتها بایدن با حدود 2 تا 3 درصد در نظرسنجی ها پیش است اما پیشتازی او در درون حاشیه خطای آماری قرار دارد.  فارغ از اینکه چه کسی پیروز شود، رقابت بسیار نزدیک خواهد بود. اهمیت پیروزی در این ایالت ها بیشتر از آن جهت است که برخلاف سه ایالت پیشین که اعلام نتایجشان دست کم چند روز زمان خواهد برد، همه یا بخش عمده نتایج این سه ایالت در شب انتخابات اعلام می شود. باخت ترامپ در هر یک از این ایالت ها، سیگنال شفافی خواهد بود درباره نتیجه کلی انتخابات و احتمال پیروزی او را به حداقل خواهد رساند. پیروزی در این ایالتها یک جنبه روانی هم دارد؛ ناامید شدن ترامپ و هواداران دوآتشه اش. اگر ترامپ این سه ایالت را پیروز شود، امیدوار است که با نتایج اولیه پنسیلوانیا در شب انتخابات – که احتمالا به نفع او خواهد بود چرا که افرادی که روز انتخابات پای صندوق می روند، عمدتاً به ترامپ رأی خواهند داد و رأی آنها پیش از آرای پُستی و حضوری پیش از روز انتخابات شمارش خواهد شد- صراحتاً اعلام پیروزی کند و چنانچه در روزهای بعدی، بایدن پیروز شود، مشروعیت انتخابات را زیر سوال ببرد و البته بعداً آن را به دادگاه بکشاند. پیروزی ترامپ در این سه ایالت در شب انتخابات، او و هوادارانش را امیدوار نگه می دارد.
🔸اما در این میان، شاید یک ایالت بسیاری از معادلات را بر هم بریزد: آریزونا. آریزونا به طور سنتی، یکی از قوی ترین پایگاههای رأی جمهوری خواهان به شمار می رود. در هفتاد سال گذشته، دموکراتها تنها یک بار در سال 1996 در انتخابات ریاست جمهوری آریزونا برنده شده اند. اما افزایش جمعیت لاتین تبار و نیز طبقه متوسط سفید (طبقه ای که در سالهای اخیر به طرف حزب دموکرات چرخیده) در این ایالت، جمهوری خواهان را با چالشی روزافزون روبرو ساخته به طوری که دموکراتها در سال 2018 موفق شدند یکی از کرسی های سنا را تصاحب کنند. افرون بر این دو متغیر، یک عامل دیگر هم در آریزونا به بایدن کمک خواهد کرد: درگیری ترامپ با جان مک کین، سناتور پیشین آریزونا ، که  محبوبیت نسبتاً بالایی در میان مردم آریزونا و به ویژه جمهوری خواهان این ایالت دارد. سخنان توهین آمیز ترامپ درباره مک کین و “همیشه بازنده” خواندن این نظامی سابق و سناتور کهنه کار آریزونا، قطعاً به رأی ترامپ در این ایالت آسیب خواهد زد. همسر مک کین در تبلیغات انتخاباتی بایدن حضور فعالی داشته و حمایت خود را از نامزد دموکراتها اعلام کرده است. نظرسنجی های نشان می دهند که بایدن با 4 درصد در آریزونا پیشتاز است. اهمیت آریزونا در این نکته است که پیروزی بایدن در این ایالت او را از پیروزی در پنسلوانیا و ایالتهای جنوبی بی نیاز می کند. به سخن دیگر، اگر بایدن پنسلوانیا، کارولینای شمالی، جورجیا و فلوریدا را ببازد اما آریزونا را برنده شود، پیروز انتخابات خواهد شد.
🔸اما آیا ایالت هایی هستند که ما را غافلگیر کنند؟ دو ایالت می توانند شگفتی ساز باشند: تگزاس و اوهایو. اوهایو و به ویژه تگزاس، دو ایالت جمهوری خواه هستند اما نظرسنجی ها نشان می دهند که رقابت در این دو ایالت به شدت نزدیک است. به دلیل داشتن الکترول کالج بالا (اوهایو: 18 و تگزاس: 38)، پیروزی در این ایالتها برای هر نامزد جمهوری خواهی حیاتی است. اگر قرار باشد شگفتی ای در این انتخابات رخ دهد، احتمالاً در این ایالت ها رخ خواهند داد. به خصوص اوهایو، که در هفته گذشته شاهد افزایش چشمگیر موارد کرونا بوده، مستعد چرخش به سوی دموکراتهاست است چرا که هسته اصلی پیام انتخاباتی بایدن کنترل کرونا بوده است. بار دیگر تاکید میکنم که اوهایو پایگاه جمهوری خواهان است و امیدواری چندانی برای دموکراتها در آنجا وجود ندارد اما به دلایلی که گفته شد، پتانسیل شگفتی ساز شدن را دارد. نکته آخر درباره غافلگیری، ایالت آیوا است که ایالتی جمهوری خواه به شما می رود و الکترال کالج بسیار کمی دارد (=6) و اهمیت انتخاباتی آن در مقایسه با دو ایالت دیگر بسیار کمتر است. نظرسنجی ها در این ایالت هم یک رقابت نزدیک را نشان می دهند.
🔸اما مگر نه اینکه همین نظرسنجی ها در سال 2016 هیلاری کلینتون را برنده نشان می دادند؟ آیا همین اتفاق نمی تواند در سال 2020 تکرار شود؟ جهان انسانی، جهان احتمالات است و بنابراین، هیچ نتیجه ای – از جمله پیروزی ترامپ- را نمی توان با قطعیت کامل رد کرد. با وجود این، دو عامل مهم، انتخابات 2020 را از انتخابات 2016 متمایز می کند. نخست، در سال 2016 هیلاری کلینتون سیاستمداری به غایت نامحبوب در افکار عمومی آمریکا بود. بر پایه نظرسنجی گالوپ، محبوبیت هیلاری کلینتون 5- بود که او را دومین سیاستمدار نامحبوب آمریکا نشان می داد اما بایدن چنین مشکلی را ندارد. هر اندازه که هیلاری نماد نخوت و نخبه گرایی (به معنای منفی کلمه) به شمار می رفت، بایدن فردی ساده و نزدیک تر به مردم عادی قلمداد می شود. این موضوع را حتی می توان از نوع حرف زدن این دو سیاستمدار هم تشخیص داد. این شایعه قوی وجود دارد که به دلیل همین ساده صحبت کردن و نداشتن مدرک دانشگاهی از دانشگاههای باپرستیژ آمریکا، نخبگان بالادستی حزب دموکرات مانند اوباما و هیلاری کلینتون نگاهی از بالا به بایدن دارند. اما از طنز روزگار، این عوامل باعث نزدیکی بایدن به شهروند عادی آمریکا شده و حتی می تواند بخشهایی از رای کارگران یقه آبی را که در سال 2016 به طور گسترده ای به ترامپ رای دادند از آن خود کند. عامل دوم، تفاوت نظرسنجی های دو دوره است. بر پایه نظرسنجی ها، یک روز مانده به انتخابات 2016، هیلاری کلینتون با 4  درصد از ترامپ پیش بود. در این دوره، بایدن با 8.5 درصد پیش است. این نکته را هم اضافه کنید که بیشتر موسسه های نظرسنجی این بار شهروندان با تحصیلات کمتر را به طور بالاتری وزن دهی می کنند تا یقین پیدا کنند که اشتباه سال 2016 تکرار نخواهد شد (یکی از مشکلات نظرسنجی های 2016 نمونه برداری پایین از افراد با تحصیلات پایین بود که عمدتاً به ترامپ رأی دادند). حتی برخی نظرسنجی ها رای شهروندان با تحصیلات پایین (پایگاه رای ترامپ) را بیشتر از وزن واقعی آنها در 2016 نمونه برداری می کنند. از این رو، حتی ممکن است در برخی موارد شاهد آن باشیم که رای بایدن بیش از آنچه که در نظرسنجی ها می بینیم، باشد. به این نکته هم توجه داشته باشید که بایدن چندین مسیر برای پیروزی دارد. همانطور که اشاره کردم، او حتی می تواند پنسیلوانیا را ببازد اما باز هم رئیس جمهور شود. البته که احتمال پیروزی ترامپ صفر نیست و اگر نظرسنجی ها به صورت چشمگیری دچار اشتباه شوند، او رئیس جمهور باقی خواهد ماند اما شواهد قانع کننده زیادی در این باره وجود ندارد. ناگفته پیداست که در صورت پیروزی ترامپ، صنعت نظرسنجی آمریکا ضربه سنگینی را متحمل خواهد شد.
نظرات